|
Լրագրողների հետ հանդիպմանը գրաքննադատ Լիլիթ Արզումանյանը և դրամատուրգ Կարինե Խոդիկյանը խոսեցին Հայաստանի մշակութային կյանքի`թատրոնի, գրականության մասին:
«Եթե մենք այսօր ինչ-որ բան ունենք կամ չունենք մեղավորը մենք ենք` հասարակությունը, պետությունը և հանդիսատեսը:
Ունենք գրասկանություն. ունենք, սակայն չունենք այն գրականությունը, թող ներեն ինձ բոլոր գրողները, որ կարող է գրավի, տանի: Բայց դա չի նշանակում, որ չունենք:Ասում ենք անցումային շրջան է, սակայն դա շատ երկար տևեց, հասարակությունը դարձավ ոչ բարոյական, և բնականաբար ոչ թատրոնը, ոչ գրականությունը չեն կարող լինել իդեալական, մաքուր, ինչ-որ վերին պահանջներ բավարարող»,-ասաց Լիլիթ Արզումանյանը:
Ապա շարունակելով ասաց,-«Ինձ, որպես գրականագետի չի բավարարում այն, որ մենք շատ քիչ գրականություն ունենք այսօրվա մասին, այսօրվա մեր խնդիրների մասին: Միակողմանի է գրականությունը, շատ քիչ գրողներ կան, որ կարող են ներկայացնել մեր կյանքը այնպես ինչպես որ կա` բազմաշերտ: Այդ բազմաշերտության ու անկեղծության պակասը կա մեր գրականության մեջ»:
Խոսելով թատրոնի մասին գրականագետն ասաց, որ թատրոնն պահպանողականը մնաց մեր արվեստում, ի տարբերություն երգի, որը լրիվ անկում ապրեց:
Թատրոնն ինքն իրեն չդավաճանեց, չապականվեց, բեմ դուրս չեկավ այլանդակ լեզուն:
Անդրադառնալով լեզվի անաղարտության պահպանման հարցին Կարինե Խոդիկյանն ասաց,-«Լեզուն դա մտածողություն է, մարդ ինչպես մտածում է, այնպես էլ խոսում է: Այստեղից պետք է հետևություն անել և եթեր թողնել միայն մտածող մարդկանց»:
«Մենք եթերում ունենք խնդիրներ,որոնք շտկելու համար ընդամենը մեկ երկու ճիշտ որոշում է պետք կայացնել»,-կարծում է դրամատուրգը:
Խոսելով հեռուստատեսության մասին Լիլիթ Արզումանյանն ասաց,-«Հեռուստատեսությունը,, հաղորդավարը ազգի դեմքն են , այս ինչ ձևի ենք ներկայանում աշխարհին, մենք չենք ամաչում : Այսօր հեռուստատեսությունը ամենաապազգայինն երևույթն է»:
«Այսօր մենք չունենք ժամանակի հերոս, մեր ժամանակի հերոսը կրիմինալ ճշտով գողն է: Ունենք Եռաբլուր: Ինչու չեն այդ տղաները մեր ժամանակի հերոսները: Ինչու մենք հետևողականորեն արհամարհեցինք այդ գաղափարը: Չէ որ Ղարաբաղի համար այդ տղաները գնացին, ու մենք հող ազատագրեցինք»:
Կարինե Խոդիկյանի կարծիքով,-«Պետական քաղաքականություն է տարվում, որ հերոսներին չհիշեն ու մեր հաղթանակը չգնահատեն, որովհետև այդ ազատագրված տարածքները պիտի հանձնվեն և այսօր այդ ազատամարտիկի խոնահրման կարիքը հասարակությունը չպետք է ունենա»:
Մարգարիտա Սարգսյան
|
